zondag 22 april 2018

Sprookjesbos

Vorig jaar kwam ik  zomaar toevallig deze foto tegen op internet.



Het leek me een zwaar gephotoshopt plaatje. Toen ik echter verder ging zoeken, bleek deze magische plek werkelijk te bestaan. En niet ergens ver weg in Nieuw-Zeeland of zo, maar in België, nog geen twintig kilometer van Brussel.

Het Hallerbos, zo heet het. De tweede helft van april is de beste tijd om te gaan, dan staan de wilde hyacinten in bloei en  is een groot deel van het bos bedekt met een paars tapijt. Dit leek me een bijzondere ervaring. Stond dus op mijn lijstje, en ... gisteren ben ik er geweest!

Afgelopen vrijdagmiddag reden meneer Fluitekruid en ik eerst naar Brussel, een stad die ik vreemd genoeg nog niet eerder bezocht had. Om de een of andere reden trok deze plek me nooit zo, maar dit bleek ten onrechte. Wat een fijne, relaxte stad.
 

Er is bijna geen autoverkeer in de oude binnenstad. In de met keien geplaveide kronkelstraatjes wemelt het van de terrasjes waar mensen tot 's avonds laat nog zitten te eten. De sfeer is gemoedelijk, de porties eten bourgondisch (met grappige namen als stoemp en waterzooi), op straat wordt muziek gemaakt, en je hoort werkelijk alle talen spreken. Brussel heeft ook een paar prachtige parken, waar iedereen van het zomerse weer aan het genieten was. Zo hadden we - op nog geen twee uur rijden van Rotterdam - toch een echt 'buitenland'-gevoel. Dat het zevenentwintig graden was, hielp uiteraard mee. :-)

Vanmiddag waren we alweer thuis. Het grappige is dat tweeënhalve dag ook altijd veel langer lijkt te duren, alsof je een week op vakantie bent geweest (mede om die reden ben ik altijd gek op dichtbije weekendjes weg).


Het Hallerbos was echt de kers op de taart. We zijn  er gisterenochtend al heel vroeg heen gegaan, om half negen, en toen was het er nog heerlijk rustig. En wat een timing...


woensdag 18 april 2018

Over koken, koningsspelen, kriebelbeestjes en kinderfeestjes

Dat hotpotten is echt geweldig! Het enige wat je hoeft te doen is groente en vlees klein snijden, en wat paddenstoelen, dumplings, garnalen en visballetjes op een schaal leggen. Vervolgens doe je hete bouillon in de hotpot, die je warm houdt met houtskooltjes. Daarna laat je je gasten zelf koken.
Iedereen mikt in de bouillon wat hij lekker vindt, en aan het eind van de avond heb je een krachtige soep die je de ook de dagen daarna nog kunt gebruiken. Die heeft je visite voor je gemaakt, slim hè?


Het was sowieso een fijn weekend. Mijn neefje van 11 zit op schaken, en leert het ook aan zijn broer van 9. Maar ze kenden 'Lang Leve de Koningin' nog niet! Dit is een grappige, alweer bijna 23 jaar oude film met o.a. Monique van der Ven, Jack Wouterse en Karen van Holst Pellekaan in de rol van levende schaakstukken. Het verhaal gaat over een koning die zich verveelt en oorlog wil voeren. Zijn vrouw wil daar een stokje voor steken en bedenkt dus een spel voor hem, het schaakspel. Stukje bij beetje leer je als kijker de beginselen. Ik was benieuwd naar de reactie van mijn neefjes, en wilde hem dus heel graag samen kijken. Dat deden we samen met mijn schoonzus, onder dekentjes, languit op de bank. Zoals ik hoopte, genoten zij er net zo van als ik.

(Een aanrader! Nieuw is hij bijna niet meer - en alleen nog duur - te krijgen, maar ze hebben hem nog wel bij sommige biebs. Ik heb hem voor een paar euro op Marktplaats gekocht)


Maandag weer de eerste schooltuinlessen gegeven. Heerlijk om de kinderen van groep zes zo hard in hun tuintjes aan het werk te zien.We hebben mais en zonnebloemen voorgezaaid, de tuintjes uitgemeten, aardappelen en uien gepoot en goudsbloem gezaaid. Daarvan gaan we later dit jaar goudsbloemzalf maken.



Gisteren gaf ik Kleine Beestjesles aan de kleuters. 'Waar kunnen we pissebedden vinden, denken jullie?' Meisje: 'waar rottigheid is.' En inderdaad...



Aan het eind van de middag volgde ik -samen met een groepje collega's- een 'Gezond Koken-clinic'. Het is de bedoeling dat we die kookclinics zelf ook gaan geven, wat me een leuke aanvulling op mijn werk lijkt. We oefenden met gezonde varianten op ongezonde snacks, zoals groentefrietjes met zelfgemaakte tomatenketchup, 'happy dogs' (= gebakken worteltje met zuurkool en zelfgemaakte mosterd op een broodje), en peer en sinaasappel in chocoladedip. En, niet onbelangrijk, dat mochten we allemaal zelf opeten.


En vandaag... jeej, het leek wel zomer! Het dochtertje van mijn Buuf werd 7 jaar, en wilde dat, net als vorig jaar, graag weer vieren op onze kinderboerderij. Op het programma stonden: taart eten, in de speeltuin spelen, een boerderijspeurtocht doen, slootje vissen, spelen met water en zand. Er ontstonden steeds grotere modderpoelen, en er gingen steeds meer kleren uit. De zonnebrand kwam tevoorschijn, er werden ijsjes uitgedeeld. Mooier konden we het niet treffen, met het weer van vandaag. Het voelde al een beetje als vakantie.



zaterdag 14 april 2018

Ach, zo is het allemaal best te doen... :-)

Het lijkt wel of de lente elk jaar spectaculairder wordt. Twee of drie zonnige voorjaarsdagen zijn al genoeg om maandenlang ingehouden groeikracht te laten exploderen.


In mijn tuin en de tuintjes er omheen lijkt het alsof het gesneeuwd heeft.





Vrolijk gestemd door al dit moois, begon ik de dag maar met een Geefactie.


Ik heb 'Leve de vrijheid' van Tom Hodgkinson pas weer eens herlezen, en besloten dat het tijd werd er iemand anders blij mee te maken. Het meeste pas ik al toe: ik woon klein en eenvoudig, jaag geen carrière na en doe niet aan de mode mee. Ik slaap graag uit, speel ukulele en besteed mijn tijd zo veel mogelijk aan de dingen die ik graag doe en de mensen waarvan ik hou. En voor zover ik iets niet toepas (ik leef niet zelfvoorzienend, bak zelden brood, en het lukt me ook nog niet erg om supermarkten te mijden), vind ik dat eigenlijk ook wel prima (je moet een aantal slechte eigenschappen overhouden, niet waar, anders word je onuitstaanbaar...:-)) Maar ik hoop dat het boek gevonden wordt door iemand bij wie al die ideeën inslaan als een bom, en dat diens leven daarna nooit meer hetzelfde zal zijn.

Omdat ik dan toch geen supermarkten ging mijden, vergezelde ik meneer Fluitekruid meteen maar naar de Chinese supermarkt in Het Oude Westen. Morgen komen er vrienden hotpotten, en we zijn helemaal los gegaan met de aankoop van dingetjes die lekker zijn in de bouillon: o.a. visballetjes, garnalen, dumplings, groentjes en rare paddenstoeltjes. Het was een feest van niet-herkenning in onze boodschappenwagen! Heerlijk, al die vreemde pakjes en zakjes bij elkaar.


Onderweg zagen we toevallig net een Gelukswandeling voorbij komen. De ouderen van verzorgingstehuis Antonius Binnenweg gaan zo'n beetje maandelijks op stap...



Voor we naar huis gingen aten we, tenslotte, een warm charsiu-broodje van de Chinese bakker (omdat die broodjes schandalig lekker zijn,  ik zelf geen brood bak, en bakkers ook moeten leven).

Wat een traktatie! In Rotterdam Noord heb je bijna geen Chinese bakkers. Soms moet je toch weer eens je horizon verbreden en twee wijken verderop kijken, maar dan heb je ook wat. (Jawel, als het lente is, dan word ik een kosmopoliet en gooi ik helemaal m'n haar los...)

O ja, en ook op de kinderboerderij waar ik werk vieren we het voorjaar, met een enorme geboortegolf.  De aanblik van dat jonge spul wil ik graag met jullie delen (bij de tweede foto moet je heel goed kijken voordat je het jonge spul ontdekt, dat zit een beetje verstopt :-))



Ach, zo is het allemaal best te doen.