woensdag 30 november 2016

Café NL


Afgelopen zaterdag was ik in Leeszaal West. Deze leeszaal is in 2012 opgezet door bewoners in de Rotterdamse wijk het Oude Westen, nadat de gemeentebieb daar (en in een heleboel andere wijken) was wegbezuinigd. Ondanks de grote teleurstelling over het sluiten van zoveel vestigingen (ik heb zelf jaren in de Rotterdamse bieb gewerkt, en draag die nog steeds een warm hart toe), ben ik onder de indruk van wat de bewoners in deze vier jaar weer hebben opgebouwd. Het is echt gaaf om de hele wijk, nee, de hele STAD hier te zien samenkomen.


Je ziet een diversiteit aan mensen een krantje lezen, koffie drinken, praatjes maken of snuffelen tussen de boekenkasten, waar alles netjes gesorteerd staat op onderwerp en genre. 


En die boeken, dat is het mooie, die mag je zomaar gratis en voor nop meenemen! Je hoeft ze niet terug te brengen. (Mag natuurlijk wel. Of je brengt een keer een ander boek terug.)
Daarnaast zijn er regelmatig optredens van bv. muzikanten of verhalenvertellers, worden er lezingen gegeven en literaire maaltijden georganiseerd. 



Ik was er om aan te schuiven bij Café NL. Nieuwe Nederlanders oefenen daar twee keer per week hun conversatie Nederlands, en wij gespreksmaatjes helpen ze daarbij. Ik zat in een clubje met mensen uit Portugal, Spanje, Syrië en China; voornamelijk hoger opgeleiden. De gespreksleidster was zelf half Frans.

We hadden het over van alles, van milieuvervuiling tot Sinterklaas. Moeilijke woorden werden opgeschreven en besproken. Er werden ook veel vragen gesteld. En het was niet altijd eenvoudig om die te beantwoorden. Wat is het verschil tussen een college en een lyceum? Wat is beter om te zeggen: 'ik heb gisteren televisie gekeken', of 'ik heb gisteren televisie zitten kijken?' En waarom heet fijnstof 'fijnstof', het is toch helemaal niet leuk? Het was ook leerzaam voor mijzelf om te bedenken hoe ik dit allemaal zo goed mogelijk kon uitleggen.


Maar het was vooral gezellig. Ik had er een beetje moeite mee dat de autochtone Nederlanders 'vrijwilligers' werden genoemd, alsof het zo'n enorme opoffering voor ons was. Ik zie mezelf gewoon als een Rotterdammer die aanschuift en komt kletsen, en daar net zoveel plezier aan beleeft als de mensen die de taal willen leren. Maar om in kaart te hebben op hoeveel hulp ze ongeveer kunnen rekenen, legde coördinator Elise me uit, is het prettig als we ons van tevoren aanmelden via vrijwilligersorganisatie Rotterdam Cares. Dat heb ik voor de volgende keer dus toch maar braaf gedaan. En ik ben van plan om dat nog veel vaker te doen, want ik voel me helemaal thuis op deze inspirerende plek.

4 opmerkingen:

  1. Schitterend Fluitekruidje...

    Wat een inspirerende plek.
    Wij hebben in Haarlem ook wel een bieb natuurlijk met een koffietentje er in, en alle kranten...
    Maar wat jij beschrijft vind ik een stuk leuker en toegankelijker.
    En zomaar een beetje kletsen: ik vind het top! Daar leer je toch het meeste van?

    Als ik eens in het Oude Westen ben ga ik zeker een kijkje in de leeszaalnemen.
    Succes!!

    groetjes van Marlou

    .

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een leuke plek. Erg goed dat deze plek zo goed wordt benut om mensen onder andere een vreemde taal taal te leren! Waren er maar meer van dit soort plekken

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gelukkig komen er steeds meer van dit soort plekken!
    Bijna elk wijkhuis in Rotterdam heeft nu een eigen bieb, verbindende activiteiten (bv.'aanschuif'maaltijden)en een sociaal spreekuur. Ook in andere steden is er veel in beweging.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Maar wat jij beschrijft vind ik een stuk leuker en toegankelijker.


    แคมฟรอก

    BeantwoordenVerwijderen