vrijdag 12 december 2014

Donder, bliksem en vuurwerk

Vorig jaar sloot ik af met een lijst van alle dingen die ik in 2013 voor het eerst in mijn leven gedaan had. Ik keek daar met tevredenheid op terug, maar beloofde mezelf wel meer rust in 2014. 'Even wat minder challenges, hoor...'
Nou, dat heb ik van het Universum op mijn boterham gekregen.


Eerst werd bij zowel mijn zus als mij borstkanker geconstateerd.
En anderhalve week na mijn diagnose maakte een goede vriendin een einde aan haar leven.

Ik wist dat ze vaak ongelukkig was, maar had nooit gedacht dat ze deze stap zou zetten.
Maakte me wel zorgen, spoorde haar aan om hulp te zoeken.
Maar de stap naar de dood bleek voor haar minder groot dan die naar de hulpverlening.

Ik heb geprobeerd om kwaad op haar te zijn. Maar ik kan niet kwaad zijn op iemand voor wie het leven zo'n gevecht was dat ze dit als haar enige uitweg zag. Ik kan haar alleen maar heel erg missen.

In de loop van het jaar heb ik me meer dan eens afgevraagd wat er in godesnaam aan de hand was met 2014.

De eerste helft van het jaar had ik al het gevoel dat ik in een B-film was beland.
Maar alsof het een epidemie betrof, stierven in de tweede helft van het jaar nog twee kennissen een zelfgekozen dood. Allebei veertigers, net als mijn vriendin.

Van hen had ik het nog minder verwacht, omdat ze alles leken te hebben wat je nodig hebt om gelukkig te zijn. Ze maakten een sterke en vrolijke indruk, hadden een groot netwerk. En allebei hadden ze van hun hobby hun beroep gemaakt, iets waar menigeen van droomt.

Maar die mensen kende ik minder goed. Je moet iemand beter kennen om te weten wat er achter zo'n vrolijk masker schuilgaat, en zelfs dan zie je het vaak nog niet. Om de simpele reden dat je je niet kunt voorstellen dat iemand met zulke gedachten rondloopt.
(Dat kan je pas wanneer je zelf ondragelijk lijdt. En zolang dat nog niet zover is, willen mensen daar liever niet over nadenken, want dan kom je op een plek die zo zwart is, daar wil je niet zijn.)

Dit moest allemaal even bezinken voordat ik erover kon schrijven. Wat me op de been hield, was me richten op mijn herstel, afleiding zoeken, en schrijven over dingen waar ik vrolijk van werd. Maar je kunt zachtjes stellen dat rampjaar 2014 er flink heeft ingehakt.

Ik durf niet meer te zeggen dat ik van 2015 een rustig jaar ga maken, want daar blijk ik verdomd weinig over te vertellen te hebben. Ja, 2014 heeft mij een tikje nederiger gemaakt (dat dan weer wel).

Toch is die rust er wel een beetje gekomen. Je kunt nou eenmaal niet voortdurend in paniek zijn, of continu bang of verdrietig. En aan wat er allemaal aan donder, bliksem en verdoemenis om me heen plaatsvindt kan ik ook niets veranderen.

Wat ik wel kan proberen te  doen, is de rust in mijn kop bewaren. Ik heb geleerd om onderscheid te maken tussen nu en straks. Me te beperken tot wat NU belangrijk is, de rest is van later zorg. Gevoelens van angst, paniek, onrust en verdriet zijn er wel, en mogen gevoeld worden. Maar ze komen en gaan.

'Emoties hebben de eigenschap heel sterk te zijn en dan vanzelf weer weg te ebben, tenzij je jezelf rationeel een verhaal vertelt waardoor je in die emotie blijft hangen', zegt  René Gude, Filosoof des Vaderlands. Hij lanceerde ook het begrip 'efficiënt tobben'.
Dat klinkt simpeler dan het is, maar ik ben er dit jaar een stuk verder mee gekomen.
Ik moest wel, ben ik geneigd te zeggen. Maar inmiddels weet ik dat dit een arrogante uitspraak is, en dat ik me gelukkig mag prijzen dat het überhaupt lukt.

Uiteindelijk vond ik dit jaar niet alleen maar slecht. Als de tumor niet ontdekt was, had ik minder zorgen gehad, maar dan zou de ramp vooruit zijn geschoven. En nu is er zelfs een kans dat het nog goed gaat komen. Dankzij 2014.

Er zijn dit jaar ook zo onvoorstelbaar veel mooie dingen gebeurd, die ik voor geen goud had willen missen. Dus ga ik eind van dit jaar - tegen de stroom in - gewoon weer zo'n lijstje maken met alle dingen waar ik met tevredenheid en dankbaarheid op terug kijk.

En daarna met heel veel knalvuurwerk de demonen verjagen! Wie doet er mee?

16 opmerkingen:

  1. Wat heb jij veel voor je kiezen gehad. Een moeilijke manier om wijzer te worden.DAt lijstje van dankbaarheid maak ik ook altijd. Om daarna open het nieuwe jaar tegemoet te treden.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een heftig jaar voor jou en de mensen om je heen! Ik wens je voor 2015 rust, positieve uitdaging, een goede gezondheid en bergen liefde.
    warme groet,
    Christel

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een goed idee, ik doe met je mee. Door verschillende redenen ben ik wat somberder de laatste maanden en ik denk dat het goed is te benoemen wat goed gaat en waar ik dankbaar voor ben.
    Wat verschrikkelijk dat je afscheid hebt moeten nemen van je vriendin, juist in een tijd dat je haar misschien erg nodig zou hebben gehad. Wat zal je haar missen.
    Als we het trouwens toch hebben over benoemen van wat goed is en waar we dankbaar voor zijn: ik lees je blog graag, geniet van je schrijfstijl en je vermogen om te boeien, te raken en te amuseren. En ik steek ook veel op van jouw levenshouding. Je bent een krachtig en prachtig mens!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat omschrijf je dit mooi. Ook ik begon dit jaar 2014 met kanker die in mijn leven kwam. Een partner die in december vorig jaar de diagnose kreeg. Vorige maand moesten we hem loslaten en bleef ik alleen met de kinderen achter. Inderdaad 2014 was ook voor mij een les in nederigheid. Soms heb je, hoe gezond je ook leeft, en dat deden we, het echt niet zelf in de hand. Gisteren maakte Milieudefensie bekend hoezeer de gezondheid van Amsterdammers en Amstelveners lijdt onder de vervuiling van het vliegverkeer van Schiphol. Tja, wij wonen onder een van de aanvliegroutes..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het frustrerende en beangstigende is dat je er dus nooit precies de vinger achter krijgt. Kanker is een onvoorspelbare vijand, een mix van heel veel verschillende factoren. Wisten we maar wat we precies moesten doen om het uit te bannen...
      Ik wens jou en de kinderen heel veel kracht, liefde en troost toe!

      Verwijderen
  5. Ik sluit me helemaal bij Martines woorden aan. Dankjewel!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat is heel veel om in 1 jaar op je bord te krijgen maar wat doe je het goed, wat een mooie instelling. Demonen zijn wat je er van maakt, maar wat mazzel is je zeker gegund! Dank je voor jouw verhaal, je bent een inspiratie!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vind dat je heel veel voor je kiezen hebt gekregen dit jaar. Ik steek voor jou een duizendklapper aan op Oudjaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Damn, wat een nare dingen met al die mensen om je heen. Wat zeg je het mooi, dat het goed is dat het in 2014 werd ontdekt. 't Is nogal veel om in een jaar te verwerken... je zegt het zelf maar niet, maar ik hoop wel voor je dat 2015 een rustig jaar wordt. Een mooi jaar. Waarin je genezen blijkt en blijft. En natuurlijk steken we een vuurwerkje voor je op. Dat het het gewenste effect moge hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een moeilijk jaar was het voor jou en wat sta ik voor je in bewondering....je kan de meest nare dingen ombuigen naar iets positiefs....ik kan nog veel van je leren!
    Ik lees jouw blog altijd één van de eersten.....je schrijft ook zo mooi!
    heel veel liefs en voor 2015 wil ik jou een heel mooi rustig en vooral gezond jaar toewensen!
    Fijne zondag nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Allemaal heel erg bedankt voor de steunende woorden!
    En fijn om te weten dat mijn blog graag gelezen wordt. Is het tenminste niet alleen maar therapeutisch... :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Het jaar is bijna om, hopelijk wordt 2015 wat beter voor je. Wij hadden dit jaar ook zo'n jaar, daardoor is het bloggen bij mij op een zeer laag pitje komen te staan - ongeveer niet-meer-bestaand. Eerst een plotselinge verhuizing, toen de broer van mijn man die plotseling ernstig ziek werd en twee maanden later overleed, dan alle dingen die je na zo'n gebeurtenis moet regelen, (huis leeghalen) heibel met familie, fiets gestolen, kind dat heel gelukkig was op haar kamer in studiestad maar moet verhuizen, in de kennissenkring ook een aantal plotselinge overlijdens ... kortom wat mij betreft komt 2014 ook niet op mijn lijstje met topjaren te staan.
    In 1996 hebben we ook zo'n jaar gehad, met binnen 6 weken mijn vader, oom, en beide oma's overleden, en datzelfde jaar mijn schoonvader en nichtje. Gelukkig waren de jaren tussen 1996 en 2014 redelijk rimpelloos, en ik klamp me maar een beetje vast aan de hoop dat dat nu ook zo zal gaan. En ik hoop dat dat voor jou ook zo is. Heel veel sterkte en vooral doorgaan.... liefs, Meibloempje

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ha Meibloempje, wat fijn om weer van je te horen!
      Ik had je blog gelezen over je zwager, en het was daarna zo stilletjes, dat ik me al afvroeg hoe het met je was. Laten we inderdaad hopen dat het tij gaat keren in 2015.
      Jij ook heel veel sterkte!

      Verwijderen
  12. Tsja, we denken altijd maar dat we iets over ons leven te vertellen hebben, maar steeds vaker realiseer ik me dat we hooguit een beetje kunnen bijsturen.
    Jij bent een voorbeeld voor velen in de manier waarop jij jouw leven bijstuurt.
    Voordeel van een verschrikkelijk jaar als dit, volgend jaar kan alleen maar beter worden. Natuurlijk steek ik veel vuurpijlen voor je af om je demonen te verjagen, maar ik stuur je vooral ook veel liefde en kracht toe voor 2015. 2015 wordt helemaal jouw jaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een mooie blog! Ik wens je een mooi en bovenal beter 2015 toe!

    PS: je boek 'off the grid' heb ik inmiddels uit en dit ga ik neerleggen als 'doorgeefboek' in "Indigo" in Schipluiden, het komt daar vast een nieuwe lezer tegen die er net zoveel van zal genieten als ik!

    BeantwoordenVerwijderen