dinsdag 26 augustus 2014

Speelkwartiertje: Kleine Kadootjes


Laat een kadootje achter voor een
onbekende op een openbare plek

... was het huiswerk van vandaag.

Ha, leuke opdracht! Ben meteen in mijn kadootjesmand gedoken, heb allerlei inpakpapiertjes, strikjes, lintjes, stickers en kaartjes opgeduikeld… 



...en ben de kadootjes op openbare plekken gaan verstoppen.

Bijvoorbeeld in een fietsmand…



Op een rooktafeltje…



Op de wc…


en onder ruitenwissers.



Nou vond de laatste gr#@mb*%  zijn geschenk blijkbaar niet leuk genoeg, want hij had de ansichtkaart bij iemand anders onder de ruitenwisser gestopt. (Paarlen voor de zwijnen)!

Maar het mooiste is, dat dit toevallig de ruitenwisser van mijn buurvrouw was, die WEL erg blij met het geschenk was. Zo zie je maar hoe alles dan toch weer terecht komt…


TO BE CONTINUED

8 opmerkingen:

  1. Ondankbare hond? Omdat hij volgens het Pay-it-Forward principe het cadeautje doorgeeft en daarmee ook een ander een glimlach bezorgt?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja joh, die interpretatie was natuurlijk ook ook wel in mij opgekomen.
      Maar als ik aan het geven en aan het positief doen sla, en het wordt een beetje zoetsappig, kan ik het soms niet laten om á lá Danny Wallace (schrijver van Random Acts Of Kindness) tussendoor ook mijn zwarte kantje te laten zien.

      Want gek, mijn eerste reactie was toch even een steekje teleurstelling: kijk nou, je geeft iemand iets, en hij wil het niet hebben. En dat vond ik wel interessant, want inderdaad, wat is er nou niet mooier dan dat iemand het doorgeeft?
      Als je iets geeft, heb je vaak toch egoistische verwachtingen, zoals 'ze moeten dankbaar zijn en mogen het niet weggeven.' Zulke kinderachtige emoties zijn mij niet vreemd, en dat wilde ik niet verhullen.

      Maar uiteraard is het van een magische schoonheid dat het kadootje op deze manier bij mijn buuf terecht kwam. :-)

      Verwijderen
    2. En hoewel in Rotterdam zelfs de beste vrienden elkaar wel eens voor ondankbare hond uitmaken, vond ik het achteraf toch wel een beetje cru staan, zo zwart op (bijna) wit. Ik heb het nu vertaald in het Nijmeegs. :-)

      Verwijderen
  2. Ik heb dat ook hoor, als ik een boek in mijn Little Free Library stop en het wordt meegenomen maar na 2 dagen is het weer terug. Dan denk ik: zet nou een ander boek terug in de kast, want zo houden we steeds dezelfde boeken. Maar ja, nu kan iemand anders er weer van genieten in plaats dat het stoffig staat te worden in een kast. Als de kaart van jou op de grond had gelegen, dan was de ontvanger ondankbaar geweest. Maar nu heeft hij/zij ook iemand anders een goede dag kunnen bezorgen. Dus je gift is 3x van waarde geweest, niet alleen voor de twee ontvangers, maar één ontvanger mocht het ook nog eens doorgeven.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Reacties
    1. Misschien had ik er ook bij moeten vermelden dat mijn buuf en ik samen uit haar busje waren gestapt, voordat ik die kaart onder die ruitenwisser deed. Ik vermoedde dat iemand dat gezien had, en dat we de kaart dus weer gewoon retour kregen.
      Maar het zou inderdaad heel goed kunnen dat de ontvanger de kaart gewoon door wilde geven, en het busje van mijn buuf uitkoos omdat die erg opvalt (grasgroen volkswagenbusje met bloemetjes op het dashboard). Hoe het ook zij, er zijn minstens twee mensen blij gemaakt.

      Verwijderen