zondag 22 juni 2014

Spannende tijd

De afgelopen weken waren angstige weken. Er bleken al kwaaie cellen te zitten in de poortwachterklier, dat is het eerste station tussen borst en oksel. Nieuws om kippenvel  van te krijgen...

Twee weken geleden hebben ze 22 (!) klieren uit mijn oksel verwijderd, om te kijken of daar uitzaaiingen zaten. En anderhalve week moest ik wachten op de uitslag.

Nog nooit in mijn leven ben ik zo doodsbang geweest. Als het eenmaal in je okselklieren zit, zit het dus al in je lymfesysteem. En god weet waar nog meer. Nou sprak ik wel een mevrouw die zei: 'O, dat had ik ook, het zat in een aantal okselkliertjes, maar dat is nu alweer 17 jaar geleden.' Die mevrouw ben ik om de nek gevlogen.

Wat kan anderhalve week lang duren! Ik probeerde me op leuke dingen te concentreren, en zorgde dat ik voor elke dag een plannetje had. Al die lieve mensen waar ik in mijn vorige blog over schreef, hebben goed voor me gezorgd, en me geholpen mijn zinnen te verzetten.

Verder heb ik in de tussentijd een soort fysiotherapie op flamencomuziek (deze) bedacht, die goed bleek te werken. Flamenco-bewegingen zijn blijkbaar precies wat nodig is om je arm en schouder soepel te houden. En met muziek gaat het strekken ook beter dan zonder, dat is heel typisch. Muziek is toch maar een wondermiddel! (Misschien moet ik maar eens een boek of dvd op de markt brengen over flamenco-therapie, wie weet wordt het nog een nieuwe hype...) Ik kan mijn arm redelijk bewegen, en de pijn valt mee. Van de week heb ik zelfs alweer de hele dansles mee kunnen doen, alleen iets minder hard gestampt dan normaal.

En dan nu... (tromgeroffel) ... de uitslag:

...alle 22 kliertjes waren schoon!

Wat een ontzettende opluchting! Ik voel me 22 kilo lichter.

Mijn zus kwam langs met aardbeien en slagroom, meneer Fluitekruid met nieuwe haring, en mijn bufie kwam - meteen nadat ik haar ge-smst - slingers bij me ophangen. Het werd een heel eigenaardig feestje...

Het traject gaat nog steeds zwaar worden (chemotherapie, onder andere), maar dat wist ik al. Het scheelt een slok op een borrel als er geen uitzaaiingen zijn. Alles wat er zat, is radicaal verwijderd!
Dat geeft me weer hoop, dat ik misschien toch nog wel een tijdje rond mag banjeren op deze gekke planeet.

En dan nu, met dank aan blogsters Min of Meer en Ragna Ja:



20 opmerkingen:

  1. Gelukkig!
    Wat een moeilijke twee weken heb je achter de rug met al die spanning....
    Fijn dat het resultaat ok was....
    Heel veel sterkte voor de komende tijd....en misschien moet je dat inderdaad wel doen dat
    boek uitbrengen....er zijn de laatste tijd zoveel vrouwen die getroffen worden door die ziekte...
    al kan je er maar één mee helpen....tis altijd de moeite waard....
    Heel veel liefs en een warme knuffel van hieruit!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goh wat fijn. Dat is een heel goeie. Bij mij waren er 8 besmet, toch ben ik tien jaar verder. Heel veel sterkte voor het verdere pad, je mag me altijd contacten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel, lief van je.
      Ja, ik spreek gelukkig steeds meer overlevers, inderdaad ook vrouwen bij wie er al meerdere klieren besmet waren. Ik kom zelfs mensen tegen die officieel al jaren dood hadden moeten zijn, maar het toch - om de een of andere reden - vertikken. Een mevrouw met uitgezaaide longkanker die nog maar 1 jaar te leven zou hebben, heeft daar inmiddels alweer 2 jaar aan vast geplakt, en staat zo vol kracht en liefde in het leven dat ik denk: 'Jee, zij is uitbehandeld, en ik begin net, waarom ben ik nou al zo aan het doemdenken?!' Zulke ontmoetingen helpen om alles een beetje te relativeren.

      Verwijderen
  3. Oh wat fijn voor je! Sterkte voor de komende behandelingen,ook voor je zus.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel. Bij mijn zus zat er sowieso al niks in de poortwachterklier, maar ook zij gaat ongeveer hetzelfde traject volgen als ik. Samen komen we er wel doorheen!

      Verwijderen
  4. Wat een opluchting zal dat zijn! Fijn dat er zoveel mensen om je heen zijn die je zo steunen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een heerlijk nieuws! En inderdaad, wat meerderen schrijven; wat heerlijk om je zo gesteund te voelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Whaaaaa fijn nieuws, super! Wat een ongelofelijk grote opluchting zeg! Moeten slopende dagen geweest zijn, waarop je moest afwachten... Wens je heeeeel erg veel sterkte de komende tijd, met alles. Gelukkig heb je allemaal lieve mensen om je heen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dat is inderdaad nieuws waar je happy van wordt. Natuurlijk is de komende tijd ook heel spannend! Maar misschien is de 'ondertoon' nu anders nu je dit goede nieuws kreeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. aaaaaaaaaaa, super! ik stamp een flamencodansje met je mee, ole!! zag dat de poortwachters bij je zus ook schoon zijn, fijn. xx

    BeantwoordenVerwijderen
  9. o wat een goed nieuws! Fijn te lezen hoe je tegenover de hele situatie staat. x

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Gelukkig, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Heel veel sterkte komende weken!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oh, en om nog even wat goede hoop te geven ... mijn schoonmoeder 'gaven' ze destijds een half jaar (longkanker). En die heeft nog 12,5 (!!!) jaar in heel behoorlijke gezondheid geleefd, is uiteindelijk 80 geworden...kan toeval zijn, maar na de prognose is ze acuut aan het Moermandieet gegaan en dat heeft ze ook volgehouden.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat een opluchting! Geniet van het goede gevoel. En voor de behandelingen die nog komen: heel veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ojee, ojee ben een tijdje ofline geweest en schrik me rot.... en ben vervolgens super opgelucht. Wat een heftige tijd. Alles lijkt me dan zo dubbel door die onzekerheid. Gelukkig lees ik dat je veel steun hebt. De komende tijd zal zeker geen makkie worden. Een dikke knuffel en ik zal aan je denken. Helena

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik was helemaal blij dat je weer aan het bloggen was, maar ik schrok me rot toen ik las waarover je blogde. Fijn dat de kanker niet is uitgezaaid. Dat is goed nieuws. Veel sterkte voor de komende tijd. Ik was vrijdag op stap met mijn tante waar 12 jaar geleden leverkanker is vastgesteld. Alles is bij haar weer goedgekomen. Ik wens jou toe dat je er over 12 jaar net zo tegenaan kijkt als zij nu doet..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankje, meid. Ja, dat hoop ik ook. Ik hoor steeds meer hoopgevende verhalen om me heen, en dat geeft de burger(trut) weer moed.
      Ja, ik snap dat het schrikken voor je was. Nou snap je ook waarom ik niet zo goed wist hoe ik de draad weer moest oppakken... Op de Verdubbeldag wist ik het al. Het was fijn om mijn tanden in die Waste Luch te zetten, iets bij te kunnen dragen en het even te kunnen vergeten. Heb daardoor alleen maar extra genoten.
      Vandaag trouwens mijn eerste chemo gehad, en ik voel me nog niet misselijk. Ik bekijk het van dag tot dag, en vandaag was een goeie dag!

      Verwijderen
  15. En trouwens: iedereen bedankt voor alle hartverwarmende reacties, zowel on- als offline.

    BeantwoordenVerwijderen