woensdag 19 maart 2014

Autonoom Buurvrouwen Front

'Eigenlijk is iedereen indirect elkaars buurvrouw.' Deze diep filosofische woorden sprak Brigitte Kaandorp al meer dan vijfentwintig jaar geleden, tijdens haar beroemde buurvrouwen-act in de show 'Laat mij maar even'. Hierin spoorde zij alle buurvrouwen ter wereld aan om de handen ineen te slaan en een soort van verbond te sluiten.

Mijn toenmalige benedenbuurvrouw (alias De Benedenste Beste Buurvrouw) en ik (alias De Bovenste Beste Buurvrouw) waren meteen om, en richtten in 1989 Het Autonoom Buurvrouwen Front op. Helemaal 'echt', met statuten, een logo, en ons eigen postpapier. Websites bestonden toen nog niet, anders hadden we die vast ook gebouwd. In feite was iedere buurvrouw automatisch lid, maar dat wist niemand, behalve wij. Ons logo, ik weet het nog goed, was een door twee handen gedragen boodschappentas, met daarboven een Gouden Spruitje, en de letters ABF.

De boodschappentas was niet voor niets ons symbool, want één van onze meest favoriete projecten was samen boodschappen doen op vrijdagmiddag. Alleen voerde de weg naar de Albert Heijn wel altijd langs café The Rhythm. En meestal zeiden wij dan tegen elkaar: 'Buurvrouw, heeft u tijd voor een drankje?' En meestal knikten we dan allebei van ja.
In het café hadden wij vervolgens een gezellig gesprek van buurvrouw tot buurvrouw, en na een paar kriekjes en pernodjes zeiden we dan: 'Buurvrouw, ik heb niet meer zoveel zin in die boodschappen. Zullen we maar gewoon een broodje kip-kerrie doen?' Dan haalden we een broodje Akong, wat je gewoon mee het café in kon nemen. Iedereen zat daar te snacken: de een at pizza, de ander Chinees. Dat was nou juist het fijne van The Rhythm. En ook dat de drank er goedkoop was en dat er allemaal van die rare types zaten die we konden observeren. Een beetje een vage tent, maar ach, dat waren wij zelf ook. Best wel.
(Vaag bedoel ik, wij waren géén vage tent! Al hadden we misschien wel een wat vage teint.)

Nu, een kwart eeuw en vier verhuizingen verder, zie ik deze buurvrouw niet zo vaak meer. Toch blijft het mijn buurvrouw, want uiteindelijk is iedereen elkaars buurvrouw, zoals we inmiddels weten.

Ook het Autonoom Buurvrouwen Front is wat mij betreft  nog steeds springlevend. Misschien wel springlevender dan ooit, want  in de tussentijd heb ik nog veel meer leuke, daadkrachtige, creatieve en stoere buurvrouwen leren kennen. In mijn blogs komen ze geregeld ter sprake. Ik vond het tijd worden om eens een blog aan mijn belangrijkste buurvrouwen te wijden, zodat jullie ze voortaan een beetje uit elkaar kunnen houden. Want onderhand zie je door de buurvrouwen het blog haast niet meer!


Om te beginnen is er de buurvrouw waarmee ik alweer zeven jaar leuke low-budget dingen onderneem, zoals marktjutten tegen sluitingstijd,  fikkies stoken voor de deur, of een kleremiddag organiseren in de straat. Via deze buurvrouw kwam ik ook in contact met Bosjuweel. Zo nu en dan voorzien we elkaar van een happie eten. Wat we gekookt hebben, wordt dan spontaan bij elkaar gevoegd (bijvoorbeeld erwtensoep en pannenkoeken, of rode kool met nasi) en buiten aan de picknicktafel opgegeten.
En hebben we een keer een decadente bui, dan gaan we kringloopshoppen in het Gooi, of badderen in een varende hot tub.


Dan is er de buurvrouw die mijn liefde voor feestjes en goede muziek deelt. Wij gaan samen naar concerten en evenementen en visiteren dezelfde buurtkroeg, al dan niet met medeneming van onze mannen. Uiteraard doen wij ook serieuze dingen, zoals ukulele spelen. En sedert kort zetten wij zelfs politieke campagnes op touw voor de gebiedscommissie, jawel! (Deze vrouw kan trouwens ook nog erg goed koken en maakt de lekkerste cappuccino's van Rotterdam. Dit terzijde, edoch van niet geheel onbelangrijke aard)


En dan hebben we nog mijn twee puur natuur-buurvrouwen, die net als ik graag bezig zijn met stadstuinieren en wildplukken. Alles wat te maken heeft met natuur en eten, vinden wij  interessant. Met zijn drieën geven we natuureducatie aan peuters, of eigenlijk kan ik beter zeggen dat de peuters natuureducatie geven aan ons. Want peuters zijn daar hartstikke ver in! De linkerbuurvrouw help ik tevens bij het runnen van een wijkdistributiepunt van streekproducten, geleverd door boeren en telers uit Regio Rotje.


Om een lang verhaal kort te maken: buurvrouwen zijn niet meer weg te denken uit mijn leven. Sterker nog: het legertje breidt zich nog altijd gestaag uit. Inmiddels durf ik zelfs te stellen dat buurvrouwen de hoeksteen zijn van de samenleving, en essentieel voor ieders levensgeluk en welbevinden. Buurvrouwen rule the world!

Vandaar mijn advies aan iedereen die zich eenzaam, nutteloos, hormonaal of anderszins ellendig voelt, en denkt dat het leven geen zin heeft:

Zoek een buurvrouw! Er is er altijd een bij u in de buurt!

Verbreed uw horizon enkele meters en bezie haar met andere ogen. Begin eens met groeten, lach haar eens vriendelijk toe (niet te maniakaal, anders wordt ze bang).
Maak eens een praatje, ontdek gemeenschappelijke interesses of weerstanden (een gemeenschappelijke vijand, bijvoorbeeld, helpt altijd enorm) en ga samen buurvrouwen-dingen doen.

Maar och, wie kan het eigenlijk beter verwoorden dan Opperbuuf Brigitte Kaandorp herself?

19 opmerkingen:

  1. Ik ben het helemaal met je eens. Ik plukte vanochtend brandnetels voor de soep met een buurvrouw.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Buurvrouwen en eten horen op de een of andere manier bij elkaar, vind je niet?

      Verwijderen
  2. Wat een leuke buurvrouwen heb jij! Leuk om te weten dat het, volgens de brede definitie, ook mijn buurvrouwen zijn :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, sterker nog: de tweede woont zelfs dichter bij jou, want is officieel meneer Fluitekruid's buurvrouw. Maar gezien de brede definitie doen wij daar niet pietluttig over. :)

      Verwijderen
  3. Wat een geweldig leuk blog om te lezen, buurvrouwtje!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. haha gek mens! Het lijkt me leuk om jou als buurvrouw te hebben hoor! Mijn echte buurvrouwen zijn eh eh hoe zeg je zoiets netjes... ehm ehm nou ja gewoon een beetje eh... ehm Nou ja je weet wel.....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Misschien zijn ze stiekem wel heel leuk, en weten ze het zelf alleen nog niet.
      Die stiekeme zijn het ergste. Misschien moeten ze gewoon een beetje ontdooien?
      Of wordt dat wel een ERG grote uitdaging?

      Verwijderen
    2. Nou ja, je kan natuurlijk ook een paar straten verderop kijken...

      Verwijderen
    3. ik ga voor een paar straten verderop..... De ene buuf het Poolse meisje van ergens in de 20 kan geen Nederlands of Engels. De andere buuf kan alleen heel plat Tilburgs praten (en dat weet ik want zo schreeuwt ze altijd tegen d'r kinderen...)

      Verwijderen
    4. Ja, dan toch maar een paar straten verderop, denk ik...

      Verwijderen
  5. Ik heb een hele leuke buurvrouw, een straat verderop. We doen veel samen, gooien eten naar binnen als we weer iets gekookt hebben wat lekker was of misschien niet zo lekker. Ik zou niet zonder leuke buurvrouwen kunnen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat vind ik nou ook!
      Moest wel lachen, want ik zag voor me hoe jullie letterlijk stamppotten en soep bij elkaar naar binnen gooien, door de brievenbus of zo.

      Verwijderen
  6. Wat een leuk verhaal. Ik word er helemaal blij van.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat vind ik fijn om te horen, want dat is precies wat ik wil met mijn blog. Er is al zoveel nieuws waar je chagrijnig van wordt... Gelukkig heb ik het zo druk met al die buurvrouwen dat ik geen tijd heb om kranten te lezen of naar het journaal te kijken,

      Verwijderen
  7. Overigens, als je van die chinese spamreacties af wil kun je bij instellingen aanklikken dat er niet anoniem gereageerd kan worden, dan is het over.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Al denk ik dat chinese spam-acties het leven ook wel weer een beetje sjeu geven.

      Verwijderen