zaterdag 16 februari 2013

Krokettenweekend




Valhalla schreef het al in haar blog: laten we stoppen met het eten van fabrieksvoer en de dingen gewoon in eigen hand nemen. Als je precies wilt weten wat er in je kroket zit, is er maar één manier: ze zelf maken! Omdat dit best een flinke klus is, zijn er nog maar weinig mensen die dat doen.

'Jammer is dat', schreef Marcus Huibers jaren geleden in de Volkskrant. 'Kroketten bakken is leuk, ontspannend, bevredigend, verrijkend, inzichtgevend en ook nog eens een probaat middel tegen velerlei soorten crisis, van relatie tot krediet. Van kroketten bakken wordt een mens gelukkig.' Daarna volgde het recept. Ik was zo enthousiast, dat ik dit geestige artikel met recept  meteen heb uitgeknipt en opgehangen, met het stellige voornemen er snel mee aan de slag te gaan.

Bijna vierenhalf jaar hangt het nu al boven mijn fornuis, en ik heb het vaak herlezen en er om gelachen, maar verder had ik er - shame on me - nog steeds niks mee gedaan.

Maar... vorig weekend heb ik geleerd hoe het moet! Mijn schoonvader, gepensioneerd banketbakker, zou mij eindelijk de fijne kneepjes van het kroketten bakken leren. Een vriend van mij  wilde het ook al heel lang leren, hij nam zijn vriendin en dochtertje mee, en we zijn allemaal komen logeren.

Inzichtgevend was het zeker: ik heb vier belangrijke dingen geleerd op het gebied van kroketten bakken. Het eerste wat ik leerde, is dat je er gerust twee dagen voor uit mag trekken.



Op de eerste dag maak je de ragout. Dat doe je met zijn tweeën, want je moet meel toevoegen aan gesmolten boter, en loeihetebouillon erbij gieten, en ondertussen - non-stop met een een garde blijven klutsen. Dat lukt je in je uppie alleen maar als je drie handen hebt. Kroketten maken is dus per definitie een sociaal gebeuren. Dat is het tweede wat ik leerde.

Het derde inzicht was dat je heel precies moet zijn met de hoeveelheden. Meestal kook ik een beetje op gevoel, bij kroketten maken is dat geen optie. We gebruikten voor de ragout 125 gram boter, 175 gram bloem, 850 cc zelf getrokken runderbouillon en 200 gram gekookt rundvlees (dat is ongeveer 250 gram ongekookt). Eerst de boter smelten in een pannetje, dan in één keer alle bloem erbij (het vuur blijft aan), blijven roeren met de garde. Je krijgt dan een soort  geelwitte vlokken (dit noemen ze een 'blanke roux'), waar je ook in één keer de gloeiend hete bouillon bij schenkt. Niet stoppen met roeren. Eerst zie je nog klontjes, maar als je door klutst zie je die ineens wegtrekken. Dan mag hij  van het fornuis af. Nadat je het fijngesneden rundvlees er doorheen hebt gemengd (en eventueel wat peper, zout en/of kruiden, maar mijn schoonvader had zo'n krachtige bouillon gemaakt dat het bij ons niet nodig was), laat je de ragout afkoelen en een nachtje in de koelkast opstijven.


De volgende dag ga je rollen. Ook dat is een sociale bezigheid, waarbij je familie, vrienden en buren kunt uitnodigen om te helpen. Groot dienblad met paneermeel in het midden, met een ijsschep bolletjes ragout erop kantelen, en rollen maar!  Doe steeds wat paneermeel op je handen, dan plakt het niet. En kneed er eerst een goede bal van, anders komen er scheurtjes in je kroket. Dat was het vierde inzicht... :-) Na het rollen een keertje door het eierbeslag halen, nog een keer rollen, dan worden ze goed stevig. De minder mooie hak je in drieën, daar rol je bitterballetjes van. Vooral kinderen vinden dit heel leuk om te doen.





Daarna kan het frituren beginnen. En als beloning voor het harde werken... het opeten! Er zijn maar weinig dingen op de wereld die lekkerder zijn dan een zelfgemaakte kroket of bitterbal. En uiteraard kregen we allemaal nog een bakje mee voor thuis.

Ons recept was dus iets anders dan in het eerder genoemde recept, waar kip en garnalen gebruikt werden. Wij maakten een klassieke ragout. En mijn schoonvader maakte - ambachtelijk als hij is - het paneermeel zelf, van oud brood. Er zijn verschillende manieren, en je kunt verschillende vullingen uitproberen. Paard, dat lijkt me wel een keer leuk! Het beste scharrelvlees wat er is!

Nou eet ik de laatste tijd steeds minder vlees, dus lijkt het me ook wel een uitdaging om een lekkere paddenstoelenragout als basis te nemen. Dat wordt het volgende project. Het recept hangt al boven mijn fornuis. :-)

7 opmerkingen:

  1. Het klinkt wat bewerkelijk, maar wel erg gezellig! Misschien dat ik het eerst ga proberen met paddenstoelenragout uit blik en paneermeel uit een pak. En dan gezellig samen met mijn kinderen rollen. En als dat dan lukt, het de keer waarop iets ambachtelijker aanpakken. Dan is de stap minder groot...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het lijkt me wel heel leuk om te doen, zeker met kinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tof dat je dat hebt gemaakt! Heb ze lang geleden eens met mijn moeder en een tante gemaakt, dat was een vreselijk werk (was voor 8 personen het kerstdiner :)) maar het was inderdaad erg gezellig! Ik ga het ook nog eens doen, als ik zeker weet dat er iemand is om als het nodig is ook even een hand uit te steken. Ziet er echt gezelllig uit bij jou! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. alle microcredieten & hoefbladkazen ten spijt: RED DE KROKET!
    ligt veel meer binnen handbereik, letterlijk & figuurlijk.
    en bovenal doe je t lekker mét elkaar ipv voor elkaar!
    wanneer mogen we komen proeven?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Toevallig weet ik dat deze Anoniem afgelopen week al mee heeft geholpen het restant bitterballen op te eten, dus die heeft niets te klagen! :-)
    Heb haar tevens geprobeerd te strikken voor de microkrediet-actie van de Verdubbeldame (Verdubbeldaad 18, als ik mij goed herinner) en het kopen ener kleine hoefafdruk-kaas (waarover later meer), maar ze wil nu alleen nog maar kroketten...

    Heb overigens de gegoogelde plaatjes vervangen door inmiddels verkregen 'echte' sfeerplaatjes. Dat is toch net wat leuker.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik hoor net op het nieuws dat er in Europa veel paardenvlees in omloop wat afkomstig is van zwaar mishandelde Roemeense paarden. Dus dat paardenvlees is ook al niet zo 'scharrel'

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nee, inderdaad. Hoorde het nieuws ook. Mijn idee was altijd dat paardenvlees nog wel een optie was, omdat er geen paarden-bio-industrie bestaat. Ze worden op een gegeven moment oud, gaan dood en waarom zou je er dan geen biefstukjes van maken? Maar als je dit hoort, vergaat je alle eetlust.

    BeantwoordenVerwijderen